در نسخه اخیر نرم‌افزار لایت‌روم که در حال حاضر در بین عکاسان حرفه‌ای و آماتور دنیا، بیشترین نرم‌افزار مورد استفاده در مدیریت و پروسس عکس است (بر اساس آمار موسسه InfoTrends)، امکان انتقال مستقیم عکس به فیس‌بوک فراهم شده است.

آن مقدمه چینی برای مهم جلوه‌دادن لایت روم، برای این بود که تقابلش را با این امکان جدید بگویم: یک نرم‌افزار حرفه‌ای با کاربران حرفه‌ای در تقابل با فیس بوک.

می‌شود نتیجه گرفت که دنیای جدید عکاسی در همه جنبه‌ها با دنیای قدیمی متفاوت شده است و  فقط جایگزینی سنسور به جای فیلم نیست. در این دنیای جدید، شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک نیز می‌توانند جایی داشته باشند. حتی برای حرفه‌ای های این حرفه. برای تعامل با دیگران، برای معرفی خود و یا ایجاد راههای ارتباطی فراناحیه‌ای.

صحنه اعدام Henri Languille با گیوتین در سال ۱۹۰۵- عکاس ناشناس

در عکس، محکوم و نگهبانان دیده می‌شوند و نیز کشیشی که مشغول خواندن دعا است. فردی نیز مشغول آماده سازی گیوتین است. عکاس در موقعیتی بوده که توانسته تمام صحنه را در کادر بگنجاند.

محکوم متهم به قتل بوده است و این اعدام جزو آخرین اعدام‌های با گیوتین در انظار عمومی محسوب می‌شد. در سالهایی که دیگر عکاسی می‌توانست این صحنه ها را ثبت کند. بر خلاف قبل و بخصوص در دوران انقلاب فرانسه که صحنه‌های اعدام با گیوتین در نقاشی‌ها ثبت می‌شد.

اعدام با گیوتین تا دهه ۷۰ نیز در فرانسه انجام می شد.

این عکس و این اعدام بعلت دیگری نیز معروف بود که داستانش را می‌توانید در آدرس زیر بخوانید. هر چند در مورد صحت و سقم آن ادعا، تردید‌هایی وجود دارد. (+)

عکس زیر با یک دوربین پین‌هول و با اکسپوز ۶ماهه گرفته شده است:

عکس از Justine Quinnell

در عکس، پل بریستول دیده می‌شود و رد حرکت خورشید در مدت ۶ ماه بر فراز آن.

جدای از مسائل تکنیکی، عکس زیبایی است. مبهم بودن عکس، و حرکت غریب خورشید، بخوبی سیلان زمان را نشان می‌دهد. 

جالب اینکه در سایت پین‌هول فتوگرافی،  این عکس به صورت چاپ شده برای فروش گذاشته شده است و عنوان زیبایی دارد " ۶ ماه تابش آفتاب را هدیه دهید Give Someone 6 month of sunshine"

اما اکسپوزهای طویل‌تر هم در عکاسی وجود داشته است. در سال ۲۰۰۱ موزه هنرهای مدرن نیویورک از Michael Wesley درخواست کرد که از روند تخریب و ساخت مجدد موزه، یک عکس با اکسپوز طولانی بگیرد. مایکل هم با استفاده از ۴ دوربین پین‌هول دست‌ساز در ۴ طرف، عکسهایی با اکسپوز ۳۴ ماهه گرفت. از سال۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ .

 دو عکس آخر مربوط به ساختمان Potsdamer Platz در برلین در مدت ۲ سال می‌باشند.

عکس‌ها واقعا سورئال هستند. گذشت زمان کاملا آشکار است. حرکت خورشید شبیه نقاشی بر پهنه آسمان شده است و روی‌هم افتادگی قسمتهای قدیم و جدید ساختمان، حس غریبی دارد.

این عکس هم در طی یکسال از یک دفتر گرفته شده است.

مایکل می گوید که او قادر است عکس هایی با اکسپوز تا ۱۴ سال هم بگیرد.

عکس‌ها واجد حس قوی از بودن و نبودن هستند. اشیایی که در طول زمان تغییر می‌کنند و جای خود را به اشیاء دیگر می‌دهند. کم کم محو می‌شوند و دیگر نیستند. از انسان خبری نیست. محیطی است که بدون انسان، در حال تغییر و تحول است. به‌گونه‌ای شاید بیانگر موجودیت موقت انسان باشد که در ظرف تغییرات طویل‌المدت، دیده نمی شود و یا جایی ندارد.